Literatura

XVIII L'IDÉAL (wiersz klasyka)

Charles Baudelaire

Ce ne seront jamais ces beautés de vignettes,
Produits avariés, nés d'un sičcle vaurien,
Ces pieds ŕ brodequins, ces doigts ŕ castagnettes,
Qui sauront satisfaire un cœur comme le mien.

Je laisse ŕ Gavarni, počte des chloroses,
Son troupeau gazouillant de beautés d'hôpital ;
Car je ne puis trouver parmi ces pâles roses
Une fleur qui ressemble ŕ mon rouge idéal.

Ce qu'il faut ŕ ce cœur profond comme un abîme,
C'est vous, Lady Macbeth, âme puissante au crime,
Ręve d'Eschyle éclos au climat des autans ;

Ou bien toi, grande Nuit, fille de Michel-Ange,
Qui tors paisiblement dans une pose étrange
Tes appas façonnés aux bouches des Titans !

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Charles Baudelaire

Inne teksty autora

Padlina
Charles Baudelaire
Albatros
Charles Baudelaire
Litania do Szatana
Charles Baudelaire
Oddźwięki
Charles Baudelaire
Do Czytelnika
Charles Baudelaire
Modlitwa
Charles Baudelaire
De profundis clamavi
Charles Baudelaire
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca