20 lat Wywroty

Impromptu w odpowiedzi przyjacielowi (wiersz klasyka)

Byron George Gordon

Kiedy ze swego w mym sercu mieszkania
Smutek wypełza zanadto wysoko
I wszystko wokół swym cieniem przesłania,
I czoło chmurzy, i napełnia oko -
Nie dbaj o cień ten, który wnet opadnie;
Myœl moja dobrze zna więzienie swoje:
Mary się cofnš i w piersi mej na dnie
Swoje odludne zapełniš pokoje.

(Wrzesień 1813)


Przekład: Czesław Jastrzębiec-Kozłowski

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
621 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Byron George Gordon

Inne teksty autora

Gdy stąpa, piękna

Byron George Gordon, wiersz klasyka

She walks in Beauty

Byron George Gordon, wiersz klasyka

Gdyśmy się rozstawali

Byron George Gordon, wiersz klasyka

Już nie będziemy na noc całą...

Byron George Gordon, wiersz klasyka

Miłość i śmierć

Byron George Gordon, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło