Pielgrzymi, którzy idziecie skupieni... (wiersz klasyka)

Dante Alighieri

DANTE ALIGHIERI (ok. 1265-1321)

Deh peregrini che pensosi andate…

Deh peregrini che pensosi andate,
Forse di cosa che non v’è presente,
Venite voi da sì lontana gente,
Com’ a la vista voi ne dimostrate,

Che non piangete quando voi passate
Per lo suo mezzo la città dolente,
Come quelle persone che neente
Par che ‘ntendesser la sua gravitate?

Se voi restaste per volerlo audire,
Certo lo cor de’ sospiri mi dicembre
Che lagrimando n’uscireste pui.

Ell’ha perduta la sua beatrice;
E le parole ch’om di lei pò dire
Hanno vertù di far piangere altrui.

Pielgrzymi, którzy idziecie skupieni…

Pielgrzymi, którzy idziecie skupieni,
Myśląc o bliskich, co w domu zostali,
Czy pochodzicie z tak dalekich krain,
Jak to z wyglądu nietrudno ocenić,

Że nie płaczecie, kiedy przechodzicie
Tego smutnego miasta ulicami,
Jak ludzie, którzy nie znają nic a nic
Przyczyny bólu, co nim targa skrycie.

Gdybyście, chcąc ją poznać, przystanęli,
To pewne – myśl tę serce ze mną dzieli –
Że, płacząc, z dalszej byście zeszli drogi.

Szczęśliwość miejskie opuściła progi,
A słowa, które o niej się powtarza,
Mają tę władzę, że łzom płynąć każą.

przełożył Maciej Froński

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 079 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Dante Alighieri

Inne teksty autora

Boska komedia

Dante Alighieri, wiersz klasyka

Gdy płacze Amor, płaczcie, kochankowie...

Dante Alighieri, wiersz klasyka

Jakiż to piękny widok i jaki uroczy...

Dante Alighieri, wiersz klasyka

Ma pani Miłość w oczach uwięziła...

Dante Alighieri, wiersz klasyka

Wszystkie me myśli o miłości prawią...

Dante Alighieri, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło