Literatura

* * * (wiersz klasyka)

Rafał Wojaczek

wiesz jest mała radość
mówię do tej głowy
a głowa rośnie

głowa jest coraz większa
cóż za głowa śmieję się
nagle przez sen
przedarła się Hanka
i przywłaszczyła sobie głowę
mnie jest głowy żal
i Hanki mi żal
ale nie znajduję słów

wszystkie słowa uciekły
i szemrzą gdzieś w kącie
ja pokazuję na migi
że i tak umrę
więc wszystko jedno

wtedy nie wiadomo jakim cudem
znów Hanka przede mną staje
i wręcza mi głowę
tak to jest rózowy balonik
z namalowanymi oczami

ale ja już jestem
na pół umarły
ale ja już umarłem

dobry+ 8 głosów
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
agata
agata 23 czerwca 2004, 11:47
najlepszy wiesz rafuia
visnia 9 marca 2007, 13:11
gdzies bolesne klucia braku zdolnosci pojmowania...echem sie tluka w zycia sennej jawie...juz wciaz o krok tylko od prawdy jestes nie zdazysz przed smiercia jednak sie obudzic...
Amelka 18 maja 2007, 14:55
Wojaczek pisal jednoczesnie pieknie i tragicznie.
Czytaliscie piosenke z najwyzszej wiezy?
przysłano: 13 czerwca 2001

Rafał Wojaczek

Inne teksty autora

Bądź mi
Rafał Wojaczek
Dotknąć...
Rafał Wojaczek
Musi być ktoś
Rafał Wojaczek
Umiem być ciszą
Rafał Wojaczek
Krzyż
Rafał Wojaczek
Zapis z podziemia
Rafał Wojaczek
Prośba
Rafał Wojaczek
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca