Literatura

(PL) Planeta na stole (wiersz klasyka)

Wallace Stevens

Ariel był dumny, że napisał swoje wiersze
Mówiły o pamiętnych czasach
Albo o czymś, co mu się spodobało

Inne dzieła słońca
Były jałową plątaniną
Poskręcanym, starym krzewem

Jego jaźń i słońce były jednym
A jego wiersze, choć były dziełem jaźni
W nie mniejszym stopniu były zasługą słońca

Nie było ważne, że przetrwały
Ważne było przez co przeszły
Pewne ich cechy i charakter

obfitość, na wpół uchwycona
w ubóstwie słów planety
której były częścią

(przekład: Bigos)

przysłano: 5 marca 2010

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca