DZIĘKUJĘ, ŻE JESTEŚ (wiersz klasyka)

Krzysztof Cezary Buszman

- dedykuję żonie Basi

 


Ptak żaden się fruwać nie stara
Rozpościera skrzydła i frunie
Gdy niebo nad nami to wiara
W turyńskim odbita całunie.


I ryby nikt pływać nie uczył
Po prostu pływa jak ryba
A cień się za nami wciąż włóczy
Bo widać polubił nas chyba.


Patrzeć nie znaczy widzieć
Widzieć nie znaczy dostrzec
Że w życiu o to idzie
By było jak najprostsze.


A strumień przepływa jak rzeka
Sam z siebie on płynąć tak umie
A ja tu przy Tobie poczekam
Aż świat ten choć trochę zrozumiem.


Kwitną też kwiaty, choć kwiatom
Nikt wiedzy nie wpoił w tym względzie
A ja dziś dziękuję Ci za to,
Że byłaś, że jesteś. Że będziesz.

 


5 stycznia 2006 Płock


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Irene
Irene 6 kwietnia 2017, 12:04
Piękne!!!
Edward
Edward 20 kwietnia 2018, 00:25
CUDO ! ...słowa miłością pisane...a, że moja żona, to też Basia...łza wzruszenia w oczach jakoś zakręciła się sama... Dziękuje !
5 518 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Krzysztof Cezary Buszman

Inne teksty autora

SYZYF

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

Zawziętość w nienawiści

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

A BYŁO ...

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

BO MY LUBIMY …

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

CUKIER I SÓL

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło