Literatura

JESTEM, BO JESTEŚ (wiersz klasyka)

Krzysztof Cezary Buszman

 

 

Jestem łzą w Twoim oku

I nadzieją, jak mniemam

Ucisz w sobie niepokój

We mnie lęku już nie ma.

 

Bardzo siebie kochamy

Aby sprzeczać się o nic

Kiedy przed sobą samym

Już nie umiem się bronić!

 

Stopy mam poranione

Od swych dróg - niepotrzebnie

Bo mnie wszystkie w Twą stronę

Wciąż prowadzą bezwiednie.

 

Jak o pustkę się oprzeć

W próby ostatniej porze

Bo gdy było tak dobrze

Czemu było wciąż gorzej?

 

Kochać Ciebie z daleka

Dużo łatwiej niż z bliska

Świt już na nas nie czeka

By dla nocy odzyskać!

 

Życie próżni nie lubi

I wypełnia ją z żalem

Czasem trzeba się zgubić

Aby znów się odnaleźć.

 

Los to zbiór przyszłych zdarzeń

Lekcja lat - zwana życiem

Poprzez gorycz porażek

Co przedsionkiem są zwycięstw!

 

 

                                                                         13 września 2008 Gdynia


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Danusia
Danusia 14 stycznia 2017, 19:04
Piękny wiersz
Irene
Irene 6 kwietnia 2017, 12:09
Dos veces Precioso!!!
przysłano: 5 marca 2010

Krzysztof Cezary Buszman

Inne teksty autora

SYZYF
Krzysztof Cezary Buszman
Zawziętość w nienawiści
Krzysztof Cezary Buszman
A BYŁO ...
Krzysztof Cezary Buszman
BO MY LUBIMY …
Krzysztof Cezary Buszman
CUKIER I SÓL
Krzysztof Cezary Buszman
DZIĘKUJĘ, ŻE JESTEŚ
Krzysztof Cezary Buszman
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca