spotkajmy się o wschodzie słońca (wiersz)

Paweł P. Michalak

spotkajmy się o wschodzie słońca
gdy świt niepewnie mrok wygania
ja przyjdę tu ze smutkiem nagim
ty przynieś uśmiech swój niewinny
rozłóżmy koc na szczycie góry lub
siądźmy w trawie pośród chmur
dotknijmy nieba jedną ręką
trzymając mocno ziemi drugą
"...i choćby nie wiem jak bolało
pozostać trzeba nam ze sobą..."
tak mówisz śmiejesz się i płaczesz
"...ktoś za nas sobie tak wymyślił
że słońce dniem, a noc gwiazdami,
samotność snem, miłość cierpieniem..."
rozmyślasz, marzysz, patrzysz w niebo
dotykasz ręką mojej ręki
by się upewnić czy jestem obok
zapomnisz wkrótce o tej chwili
wybierzesz drogę mi przeciwną
pomachasz widząc mnie w oddali
i pójdziesz dalej śladem rzeki
lecz nie zechcesz wrócić do mnie
zbyt głęboko, woda zimna
już za późno most spalony
szkoda czasu by próbować
od początku go zbudować
odejdź wolna i nie wracaj
nawet w myślach, nawet w snach


wyśmienity 21 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
514 wyświetleń
przysłano: 16 stycznia 2000
Carbo

Carbo

39
40 tekstów 15 komentarzy 2 teksty piosenek

Inne teksty autora

cicha woda

Carbo, opowiadanie

ulotni

Carbo, opowiadanie

ten sen

Carbo, opowiadanie

ten świat

Carbo, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło