Piosenka bohaterów VII (wiersz klasyka)

Rafał Wojaczek

Żadnej nie żywiąc nadziei zapłaty,
Melancholijne szczęście odnalazłszy
W zaplutym barze, gdzie nam w kufel patrzy
Śmierć, wartę przy nas odprawiając czujną,

Której my z kufla naszego zarówno
Pić pozwalamy, nie dbając o koszty,
Choć, że brakuje nam dziesięciu groszy,
Już się z nas śmieje ten naród pobożny,

Dobrze ubrany oraz odrzywiony,
Który z kościoła wyszedł i na obiad
Zdążając piwem apetyt podostrza;

Więc, choć nie wierząc, że ktoś kupić zechce,
Zapisujemy ten wiersz na serwetce
Ołówkiem od kelnerki pożyczonym.




niczego sobie 7 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Rado
Rado 6 kwietnia 2017, 13:01
Litości, ODŻYWIONY
1 807 wyświetleń
przysłano: 20 lipca 2000

Rafał Wojaczek

Inne teksty autora

Bądź mi

Rafał Wojaczek, wiersz klasyka

Dotknąć...

Rafał Wojaczek, wiersz klasyka

Musi być ktoś

Rafał Wojaczek, wiersz klasyka

Umiem być ciszą

Rafał Wojaczek, wiersz klasyka

Krzyż

Rafał Wojaczek, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło