Mieszkać (wiersz klasyka)

Stanisław Barańczak

Mieszkać kątem u siebie (cztery kąty a
szpieg piąty, sufit, z góry przejrzy moje
sny), we własnych czterech
cienkich ścianach (każda z nich pusta,
a podłoga szósta oddolnie napiętnuje
każdy mój krok), na własnych śmieciach,
do własnej śmierci (masz jamę w betonie,
więc pomyśl o siódmym,
o zgonie,
ósmy cudzie świata, człowieku)

wyśmienity– 34 głosy
4 osoby ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
sAmysha
sAmysha 19 września 2006, 15:46
mam właśnie pracę domową na temat tego wiersza;/ i nie wiem ja się zbytni do tego zabrać;/ "Oceń kończącą utwór apostrofę: "ósmy cudzie świata,człowieku" HELP!;-)
5 marca 2007, 13:22
jakos mi sie nie podoba!!!!!!!! ale kazdy ma swój gust
5 marca 2007, 13:24
ten wirsz jest odzwierciedleniem głupoty oraz choroby psychicznej
uczennica
uczennica 5 marca 2007, 13:26
czlowieku idz do szpitala bez klamek i okien tobie sie nudzi a my sie tego musimy uczyc!i myslec o co ci chodziło
5 marca 2007, 13:26
pojebusek


hahaha
uczennice
uczennice 5 marca 2007, 13:30
kochamy takie wiersze
POLO
POLO 30 listopada 2017, 22:33
komentarze dzieciaków.... nie rozumiejących, bo nie mają prawa rozumieć. Po cholerę takie wiersze omawiane są w szkołach, bez przygotowania.
Andriej Likoff
Andriej Likoff 5 lutego 2018, 18:29
Pustka jeno - wybywam
A-ha
A-ha 13 lutego 2018, 21:01
Wyliczanka - taka dla dorosłych ... może o samotności wśród własnych 4 ścian? To mieszkanie wydaje się raczej wrogie, opis surowy. Kojarzy mi się z horrorem. Jak ktoś by mi taki wiersz zostawił na stole, to zaczęłabym się bać. Słowa: :"przejrzy", "napiętnuje" kojarzą mi się z myślami prześladowczymi.
Anonimowo
Anonimowo 28 kwietnia 2018, 13:35
Bo mowa jest o rzeczywistości w totalitarnym ustroju komunistycznym, w którym każdy był podejrzany, kontrolowany, a tym bardziej poeci i ich twórczość. Szara rzeczywistość PRLu - betonowe bloki, stara bieda na "własnych śmieciach". Tylko zgon, śmierć - "jama w betonie" uwalniała od tej potwornej, fałszywej rzeczywistości.
Eustachy
Eustachy 26 marca 2019, 10:47
Mmm..mm cycunie
Ksiądz Natan
Ksiądz Natan 26 marca 2019, 10:53
Idzie Grześ przez wieś worek zioła niesie, zioło zwęszył pies, już policja jedzie
mario
mario 17 maja 2019, 01:24
Wspaniały poeta, wiersz jest o śmierci i przemijaniu, a ja mam Hamleta w jego genialnym tłumaczeniu
Usunięto 2 komentarze
33 329 wyświetleń
przysłano: 30 sierpnia 2000

Stanisław Barańczak

Inne teksty autora

Pan tu nie stał

Stanisław Barańczak, wiersz klasyka

Spójrzmy prawdzie w oczy

Stanisław Barańczak, wiersz klasyka

Co będzie świadectwem

Stanisław Barańczak, wiersz klasyka

Nie

Stanisław Barańczak, wiersz klasyka

Płakała w nocy, ale nie jej płacz go zbudził

Stanisław Barańczak, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło