Literatura

*** (Po co się budzą pragnienia szalone) (wiersz klasyka)

Adam Asnyk

Po co się budzą pragnienia szalone,

Gdy ich nie można ugasić napojem?

Po co się serce wyrywa stęsknione

Do burzy, gardząc ciszą i spokojem?



Po co chce zedrzeć przyszłości zasłonę

I nieskończoność zmieścić w łonie swoim

Kiedy zaledwie dotknie się spragnione,

Usycha w żalu nad zmąconym zdrojem...



Próżne zabiegi! Wieczyste pragnienia!

Zwodnicze widma! Któż was nie wyklina?

A jednak mimo klątw i złorzeczenia,



Każdy na nowo wraca i zaczyna

Szukać tej mary, co świat opromienia,

I o dawniejszych klęskach zapomina.

wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Adam Asnyk

Inne teksty autora

Do młodych
Adam Asnyk
Dwa spotkania
Adam Asnyk
Daremne żale
Adam Asnyk
Zranionym sercom..
Adam Asnyk
Na zgon poezji
Adam Asnyk
Limba
Adam Asnyk
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca