Literatura

Mania mienia (wiersz klasyka)

Andrzej Poniedzielski

 

 

Usiłowanie
Mania mienia do znudzenia
Już opromienia nam każdy dzień
I czy to mienie to cel
Czy to mania pilnowania
Byle było, byle mniej

Magia domniemań
Mania mienia rozpłomienieniem
Zaognieniem dla tylu chceń
Niedomówienie, nie mniej
Poniechaniem zakochania
Może nawet kończyć się

 

Pieniądze szczęścia nie dają i szczęście to już dobrze jest mieć wcześniej


Mimo upomnień
Od sumienia, omamienia
Tym maniem mienia zdarzają się
Nie mania mienia zaś się nie docenia
A podobno komu z wozu, temu lżej
Nie mania mienia zaś się nie docenia
A podobno komu z wozu, temu lżej


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Andrzej Poniedzielski

Inne teksty autora

*** (Wiosna przyszła...)
Andrzej Poniedzielski
Bawitko
Andrzej Poniedzielski
Chyba już można iść spać
Andrzej Poniedzielski
Jakoś tak
Andrzej Poniedzielski
*** (To już ładnych tyle lat...)
Andrzej Poniedzielski
*** (To nieprawda...)
Andrzej Poniedzielski
*** (Znów jakby nie po drodze...)
Andrzej Poniedzielski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca