Jesień (wiersz klasyka)

Ewa Lipska

 

 

Zabieramy się do opisu jesieni.

Pedantycznie. Liść po liściu.

Kolor po kolorze.

Męka mgły na krzyżu.

Mży twój głos do mnie.

 

Plącze się wokół nas temat.

Pożółkły szelest melodii.

Zakochani od rudego poranka

gotujemy makaron.

 

I znowu

wrze

ta sama chwila

kiedy

przyłapywaliśmy zimną jesień

na gorącym uczynku.

 


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
donka
donka 29 marca 2019, 10:27
Każdy wiersz Ewy Lipskiej to niepowtarzalny .majstersztyk poezji.
ElzbietaAndrzejewska
ElzbietaAndrzejewska 18 maja 2019, 16:58
Przepiękny wiersz.Wzrusza i sprawia, że w nim jestem.
3 763 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Ewa Lipska

Inne teksty autora

Dom Dziecka

Ewa Lipska, wiersz klasyka

Egzamin

Ewa Lipska, wiersz klasyka

Jeśli istnieje Bóg

Ewa Lipska, wiersz klasyka

Pewność

Ewa Lipska, wiersz klasyka

Przesłanie

Ewa Lipska, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło