Człowiek i zdrowie (wiersz klasyka)

Ignacy Krasicki

 

 

W jedną drogę szli razem i człowiek, i zdrowie.
Na początku biegł człowiek; towarzysz mu powie:
„Nie spiesz się, bo ustaniesz". Biegł jeszcze tym bardziej.
Widząc zdrowie, że jego towarzystwem gardzi,
Szło za nim, ale z wolna. Przyszli na pół drogi:
Aż człowiek, że z początku nadwerężył nogi,
Zelżył kroku na środku. Za jego rozkazem
Przybliżyło się zdrowie i odtąd szli razem.
Coraz człowiek ustawał, mając w pogotowiu
Zbliżył się: „Iść nie mogę, prowadź mnie" — rzekł zdrowiu.
„Było mnie zrazu słuchać" — natenczas mu rzekło;
Chciał człowiek odpowiedzieć... lecz zdrowie uciekło.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
4 053 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Ignacy Krasicki

Inne teksty autora

Lew pokorny

Ignacy Krasicki, wiersz klasyka

Dewotka

Ignacy Krasicki, wiersz klasyka

Lew i zwierzęta

Ignacy Krasicki, wiersz klasyka

Bryła lodu i kryształ

Ignacy Krasicki, wiersz klasyka

Diament i kryształ

Ignacy Krasicki, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło