Literatura

Mówi mi (wiersz klasyka)

Jerzy Harasymowicz

Jest zachwycająca
lecz im bardziej
wspomina swe dawne
gaje szczęśliwe

I kiedy jednocześnie
jej ręce i nogi
walczą ze mną
jak drapieżny
krzak głogu

Nie wiem
czy jej serce
jest namiotem
w którym zamieszkam

Moja duma
jest zadraśnieta do krwi
i kulbaczę już
konia do odjazdu

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Jerzy Harasymowicz

Inne teksty autora

Na dachu wagonu
Jerzy Harasymowicz
Narowistość pióra
Jerzy Harasymowicz
Nic nie mam
Jerzy Harasymowicz
Niebo sierpniowe
Jerzy Harasymowicz
Mój dom
Jerzy Harasymowicz
Na cmentarz łemkowski
Jerzy Harasymowicz
Nie było już śniegu
Jerzy Harasymowicz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca