Literatura

Wtajemniczenie (wiersz klasyka)

Czesław Miłosz

Wtajemniczenie

Próżność i łakomstwo były jej grzechem

A pokochałem ją w takiej fazie życia

Kiedy sądzi innych pogardliwy rozum

 

Wtedy przyszło na mnie wtajemniczenie

Bo nie tylko serdecznie lubiły się nasze skóry

I genitalia nasze, jakby dla siebie stworzone

Ale jej sen tuż obok miał nade mną władzę

I jej dzieciństwo w mieście, które śniła

 

Wszystko co w niej nieśmiałe i naiwne

I lękliwe w przebraniu pewności siebie

Wzruszało mnie, i byłem tak podobny

Aż nie sądząc już więcej nagle zobaczyłem

Dwa moje grzechy; próżność i łakomstwo.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
kris
kris 5 lutego 2018, 22:22
super
przysłano: 5 marca 2010

Czesław Miłosz

Inne teksty autora

Piosenka o końcu świata
Czesław Miłosz
W mojej ojczyźnie
Czesław Miłosz
Słońce
Czesław Miłosz
Ars Poetica
Czesław Miłosz
Który skrzywdziłeś ...
Czesław Miłosz
Upadek
Czesław Miłosz
Gdziekolwiek
Czesław Miłosz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca