Literatura

Żal (wiersz klasyka)

ksiądz Jan Twardowski

Żal że się za mało kochało
że się myślało o sobie
że się już nie zdążyło
że było za późno

choćby się teraz biegało
w przedpokoju szurało
niosło serce osobne
w telefonie szukało
słuchałem szerszym od słowa

choćby się spokorniało
głupią minę stroiło
jak lew na muszce

choćby się chciało ostrzec
że pogoda niestała
bo tęcza zbyt czerwona
a sól zwilgotniała

choćby się chciało pomóc
własną gęba podmuchać
na rosół za słony

wszystko już potem za mało
choćby się łzy wypłakało
nagie niepewne


dobry– 3 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
zmk
zmk 7 marca 2017, 01:37
Spóźniony żal

I wyć się chce i skomlić,
a łzy wciąż płyną z oczu.
I za co tak?
Bo nie umiem się modlić,
by żal przelać do moczu;
bom tylko wrak!

Ludzka szmata pijana,
nasączona boleścią.
A żal ten skąd?
Jej postać ukochana,
z zapomnianą radością,
w snach jest dotąd.

Na fotografii z młodości
piękną jej widzę wciąż twarz.
I pytam o to:
czemu w gburnej przeszłości
portret ten rozmył się, aż ...
zgubiłem go.

Życie zabija miłość!
Chcesz kochać, to z życiem skończ!
Tak, jak oni - z Verony.
Życie zabija młodość!
Kochaj się i młodym bądź!
Potem - między perony...

zmk
przysłano: 5 marca 2010

ksiądz Jan Twardowski

Inne teksty autora

Śpieszmy się
ksiądz Jan Twardowski
Bliscy i oddaleni
ksiądz Jan Twardowski
Do moich uczniów
ksiądz Jan Twardowski
Jest miłość trudna
ksiądz Jan Twardowski
Jest....
ksiądz Jan Twardowski
Różaniec
ksiądz Jan Twardowski
Kochanowskiego przekład psalmów
ksiądz Jan Twardowski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca