Literatura

Piosenka o nas (wiersz klasyka)

Zbigniew Herbert

Całujemy się na skwerze
bo nie mamy swego domu
potem będą nas palcami pokazywać na ulicy

Przykucamy w małym lasku
skąd nas płoszy stuk dzięcioła
szmer leszczyny podejrzany
i leśniczy niedyskretny

Jak Ci mogę wytłumaczyć
że ta ławka to jest okręt
a ten okręt jak w piosence
już odjeżdża i nie wróci

Chciałbym miła z Tobą jechać
do stacyjki zapomnianej
co nazywa się Kokoszki
albo może Jaśnie Małe

Ale my się wciąż śpieszymy
wciąż ktoś czeka, ktoś nas woła
nawet mały Twój zegarek
nie zlituje się nad nami *

Właśnie w tym jest cały dramat
że nie mamy swego domu
gdzie tapety nie plotkują
nie rumienią się firanki

Więc biegamy zakochani
przytuleni zatrwożeni
pod wejrzeniem ludzi srogich
którzy nic nie rozumieją

* Dla historycznej prawdy trzeba powiedzieć że mały zegarek litował się nad nami. Robił co mógł: spóźniał się piętnaście minut a nawet całą godzinę.
Dobry, kochany, ludzki zegarek zasłużył sobie na piękny wiersz o którym często myślę.




Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Zbigniew Herbert

Inne teksty autora

Przesłuchanie anioła
Zbigniew Herbert
Węzeł
Zbigniew Herbert
Przedmioty
Zbigniew Herbert
Piekło
Zbigniew Herbert
Apollo i Marsjasz
Zbigniew Herbert
Przesłanie Pana Cogito
Zbigniew Herbert
Kura
Zbigniew Herbert
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca