Guillaume Apollinaire - "TRZECI POEMAT TAJEMNY" (wiersz klasyka)

Apollinaire Guillaume

 

 

Ty której krew rozleję z miłości o dziewico zapalająca lampę
Posłuchaj głębokiego krzyku armat które biją ci brawo i witają cię moja

[królowo

Posłuchaj brzęku szpad które wzywają cię piękna ofiaro
Ty której ciało przebiję aż do płomiennej piany gdzie ciało i dusza

[łączą się w spazmie

Posłuchaj strasznego krzyku który wstrząsa tobą mój piękny statku
Ty której swobodne biodra kołyszą się jak piękny statek na wonnym morzu
Świątynio której będę żarliwym i oddanym i zaciekle jedynym kapłanem
Posłuchaj jak bije w niebo miłosny krzyk armii wzdychającej do miłości
Armii wiernych co czczą jedynie strasznego i wojowniczego boga miłości

Osobliwe atole wojny
Korale wszelkich uszczęśliwień

Piękne kwiaty w pąkach
Wyznania nadziei
Miłości moja czuła
Magdaleno

Lekkie drżenie
Mój oddech twój oddech
Magdaleno
Przez litość kropla deszczu
Na naszą miłość bezcenną
Magdaleno

Ty o której myśl wstrząsa mną jak Samson wstrząsnął świątynią Dagona
Ty której czarowne miseczki piersi podają mi się z tak daleka że

[przechodzę po nich jak po moście różanym podwójnym moście w śniegu i

[słońcu by przybyć do ciebie

Wyobraź sobie armaty wyprężone ku nieprzyjacielowi straszliwe jak moje

[pożądanie

Jesteś tak piękna moja piękności że świat jest cokołem dla twojej

[apoteozy

Wyślij mi swoje piersi jak gołębie pocztowe by powiedziały mi o twojej

[miłości

Nie! zachowaj je w podwójnym gołębniku i opowiedz mi jak gruchają dwie

[ukochane gołębice

O dojrzała tajemna figo której pragnę której pożądam nie jestem

[obłudnikiem

Słuchaj słów najczulszych Magdaleno słuchaj mojej mowy Magdaleno
Słuchaj mnie tuż obok siebie mimo oddalenia kiedy mówię ci jak cię

[kocham

O wróżko która przemieniasz się wedle mej woli w klacz lub panterę
Ty która zależnie od mego pragnienia jesteś boskością lub aniołem
Ty która jeśli zechcę jesteś odległą i dziewiczą księżniczką

[płomienną kobietą lub okrutną królową

Ty która jesteś także moją wspaniałą siostrą jeśli tego pragnę lub

[cudowną niewolnicą

Ty która jesteś lilią Magdaleno o pięknych włosach i ty która

[jesteś różą

Ty która jesteś gejzerem która jesteś mądrością albo szaleństwem

[albo nadzieją o poważnych oczach

Ty która jesteś całym wszechświatem pragnę twoich metamorfoz

 

Przełożyła
Julia Hartwig


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
801 wyświetlenie
przysłano: 5 marca 2010

Apollinaire Guillaume

Inne teksty autora

Pożegnanie

Apollinaire Guillaume, wiersz klasyka

4.00

Apollinaire Guillaume, wiersz klasyka

"* * *"

Apollinaire Guillaume, wiersz klasyka

"LORELEY"

Apollinaire Guillaume, wiersz klasyka

"MOST MIRABEU"

Apollinaire Guillaume, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło