Literatura

po co tu tytuł? (wiersz klasyka)

Charles Bukowski

nie dotrą do końca

piękni ludzie umierają w płomieniach –

łykają samobójcze pigułki, trutkę na szczury, sznurek, co –

kolwiek...

odrywają sobie ramiona,

rzucają się z okien

z oczodołów wydłubują sobie oczy

odrzucają miłość

odrzucają nienawiść

odrzucają odrzucają.

 

 

nie dotrą do końca

pięknie nie umieją przetrwać,

są motylami

gołębiami

wróblami

nie dotrą do końca.

 

 

jeden wysoki język płomienia

kiedy starcy grają w parku w warcaby

pojedynczy płomień, jeden dobry płomień

kiedy starcy grają w parku w warcaby

wygrzewając się na słońcu.

 

 

pięknych ludzi znajduje się w kacie pokoju

zgniecionych w pająki igły i cisze

nigdy nie zrozumiemy dlaczego

odeszli, przecież byli tacy

piękni.

i pozostawiają brzydki świat brzydkim ludziom

brzydkich ludzi ich brzydkiemu życiu.

 

 

rozkoszni i uroczy w życiu samobójstwie i śmierci

kiedy w nagrzanym słońcem parku starcy grają w warcaby


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Charles Bukowski

Inne teksty autora

tak o tak
Charles Bukowski
choroba?
Charles Bukowski
niebieski ptaszek (bluebird)
Charles Bukowski
niektórzy ludzie
Charles Bukowski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca