Literatura

Miasto (wiersz klasyka)

Konstandinos Kawafis

Powiedziałeś: "Pojadę do innej ziemi, nad morze inne.
Jakieś inne znajdzie się miasto, jakieś lepsze miejsce.
Tu już wydany jest wyrok na wszystkie moje dążenia
i pogrzebane leży, jak w grobie, moje serce.
Niechby się umysł wreszcie podźwignął z odrętwienia.
Tu, cokolwiek wzrokiem ogarnę,
ruiny mego życia czarne
widzę, gdziem tyle lat przeżył, stracił, roztrwonił".
Nowych nie znajdziesz krain ani innego morza.
To miasto pójdzie za tobą. Zawsze w tych samych dzielnicach
będziesz krążył. W tych samych domach włosy ci posiwieją.
Zawsze trafisz do tego miasta. Będziesz chodził po tych samych ulicach
Nie ma dla ciebie okrętu - nie ufaj próżnym nadziejom -
nie ma drogi w inną stronę.
Jakeś swoje życie roztrwonił
w tym ciasnym kącie, tak je w całym świecie roztrwoniłeś.

wyśmienity 3 głosy
4 osoby ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
miał
miał 30 kwietnia 2018, 16:23
lol
Bania
Bania 22 maja 2019, 12:21
Jest spoko ale nic Nie rozumiem
Zene 15 listopada 2019, 10:50
Ojej... to wiersz o mnie. Mocny.
przysłano: 5 marca 2010

Konstandinos Kawafis

Inne teksty autora

Dni 1903
Konstandinos Kawafis
Mury
Konstandinos Kawafis
Itaka
Konstandinos Kawafis
Che fece... il gran rifiuto
Konstandinos Kawafis
Czekając na barbarzyńców
Konstandinos Kawafis
Daleko
Konstandinos Kawafis
Głosy
Konstandinos Kawafis
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca