Ogrodnik [20] (wiersz klasyka)

Rabindranath Tagore


Dzień w dzień przychodzi, aby znowu odejść.
Idź i oddaj mu, przyjaciółko, kwiat z moich włosów.
Jeśli cię zapyta, kto go przysłał, zaklinam, nie zdradzaj mojego imienia, ponieważ on przychodzi tylko, aby znów odejść.

Usiadł w kurzu pod drzewem.
Przyjaciółko, uściel mu tam miejsce z kwiatów i liści.
Oczy jego są smutne i smutek budzą w mym sercu.
Nie wyjawiaj mi, co go dręczy; przychodzi tylko, aby znów odejść.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
rani
rani 28 stycznia 2018, 00:46
Jedyny poeta, który zdołał rozbudzić moje serce. Idąc ulicą czytałam Jego liryki i płakałam... ze szczęścia
2 320 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Rabindranath Tagore

Inne teksty autora

Na morskich wybrzeżach

Rabindranath Tagore, wiersz klasyka

Ostatnie pieśni [10]

Rabindranath Tagore, wiersz klasyka

Któż jest ona, co mieszka w mym sercu

Rabindranath Tagore, wiersz klasyka

Pieśni ofiarne

Rabindranath Tagore, wiersz klasyka

Ostatnie pieśni [40]

Rabindranath Tagore, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło