CUKIER I SÓL (wiersz klasyka)

Krzysztof Cezary Buszman

 

 

Mam taką pewność nieodpartą
Choć żadna miara jej nie zmierzy
Że mimo wszystko zawsze warto
Pomimo wszystko iść i wierzyć.


Bo jest granica ta, a za nią
Czas nie da życiu w próżnię chybić
I dzień okaże się przystanią
Do której warto będzie przybić.


A czasu naturą jest mijać
Choćby i wbrew własnej woli
W świecie marchewki i kija
Cukru i soli.


Na zwichrowanej życia osi
Co wciąż się złamać jest gotowa
Nikt nie doczeka się przeprosin
Za to co jemu los zgotował.


I niech się słowo samo rzeknie
Że droga żmudna i daleka
Lecz kiedy kiedyś raz uciekniesz
To będziesz zawsze już uciekał.

 


31 marca 2003
pociąg Gdynia - Warszawa


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
2 969 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Krzysztof Cezary Buszman

Inne teksty autora

SYZYF

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

Zawziętość w nienawiści

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

A BYŁO ...

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

BO MY LUBIMY …

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

DZIĘKUJĘ, ŻE JESTEŚ

Krzysztof Cezary Buszman, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło