Literatura

SYZYF (wiersz klasyka)

Krzysztof Cezary Buszman

 

 

Bo w tym życiu może tylko o to chodzi

Żeby pod tą górę codziennie podchodzić?

I choć raz po raz głaz się z góry stacza

Dla Syzyfa wciąż jest twórcza jego praca!

 

Syzyf - nadzieja żywych!

 

Bycie sobą w swego losu labiryncie

Nie pozwala jemu szukać się gdzie indziej

Bo posiada wciąż nadzieję wbrew jej samej

Że się spełni pokładany w nim testament!

 

Syzyf - nadzieja żywych!

 

Więc zaczyna bez pamięci, wciąż od nowa

Swoją pracę bez najmniejszych rozczarowań

I tak będzie wtaczał głaz swój - niestrudzony

Zawsze tylko w jednej chwili zatracony!

 

Syzyf - nadzieja żywych!

 

 

                                                                                               13 maja 2008 Płock


niczego sobie 3 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Bogusław Zbrożyński
Bogusław Zbrożyński 22 grudnia 2018, 22:34
piękne ale nie mogę znaleść wierszy takich pięknych jak ,ślepiec ,złom itp
przysłano: 5 marca 2010

Krzysztof Cezary Buszman

Inne teksty autora

DZIĘKUJĘ, ŻE JESTEŚ
Krzysztof Cezary Buszman
Zawziętość w nienawiści
Krzysztof Cezary Buszman
A BYŁO ...
Krzysztof Cezary Buszman
BO MY LUBIMY …
Krzysztof Cezary Buszman
CUKIER I SÓL
Krzysztof Cezary Buszman
WPISANY W CIEBIE
Krzysztof Cezary Buszman
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca