Literatura

Rozważania Hamleta o etyce społecznej (wiersz klasyka)

Parlicki Mariusz

liberałowie krzyczš – wolnoœć
tłum rozwœcieczony woła – równoœć
osoba – mówi mšż koœcioła

a wszyscy razem lepiš gówno
jak Prometeusz lepił glinę
by z bryły stworzyć ludzkš postać

Ja – Nowy Hamlet wišżę linę
i myœlę
odejœć czy pozostać

odejœć
wywieœć biały sztandar
z ciała bez jednej kropli życia

pozostać
milczeć wzrokiem Giaura
mierzyć obłudnie ich oblicza

odejœć
tam gdzie umilkły słowa
tam gdzie idee szczere żyjš

pozostać
czytać Księgę Hioba
czekać aż inni mnie zabijš

odejœć
chcę nie chcę wiem odejdę
zamieszkam hen na kresów kresach

pozostać
dobrze głupcem będę
dajcie mi lampę Diogenesa

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Parlicki Mariusz

Inne teksty autora

Lunatyk
Parlicki Mariusz
Monolog z synkiem
Parlicki Mariusz
Mowa ojczysta
Parlicki Mariusz
Na młodych dziadków
Parlicki Mariusz
Nasi znajomi z zaświatów
Parlicki Mariusz
Nie w porę
Parlicki Mariusz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca