Literatura

Wiersz napisany zbyt późno (wiersz klasyka)

Leszek Wójtowicz

 

 

Nie szarp się Przyjacielu - bardzo proszę - nie szarp

Uspokój wreszcie serce światem wypełnione

Oto już czas najwyższy broń na kołku wieszać

I spojrzeć bez obawy w tę nieznaną stronę

 

To co kiedyś kochałeś zabiją na pewno

W każdym razie spróbują jak smakuje zemsta

Nie potrafią wybaczyć że swą duszą śpiewną

Dotykałeś przestrzeni światła i powietrza

 

I poniosą przez ciszy przeraźliwe chaszcze

Będą mowy do kamer będą biły dzwony

I przykryją cię ziemi dźwiękoszczelnym płaszczem

Byś już nigdy nie gadał rzeczy niestworzonych

 

Będą pisać o Tobie jak o jakim królu

Będą wkładać od rana ciemne okulary

Będą iść o zakłądy kto najszczerszy w bólu

Będą światu ogłaszać ukryte zamiary

 

Przyjaciele przypomną że w najgęstszym tłumie

Byłeś trochę samotny trochę zagubiony

Smukłej róży przesłanie ktoś nagle zrozumie

I zapłacze nad sobą i będzie zbawiony

 

Nie szarp się Przyjacielu - bardzo proszę - nie szarp

Uspokój wreszcie serce światem wypełnione

Oto już czas najwyższy broń na kołku wieszać

I spojrzeć bez obawy w tę nieznaną stronę

 

wrzesień 1997


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Leszek Wójtowicz

Inne teksty autora

Pieśń końca wieku
Leszek Wójtowicz
prawda
Leszek Wójtowicz
Pomnik gdański
Leszek Wójtowicz
Polowanie na czarownice
Leszek Wójtowicz
Polonez
Leszek Wójtowicz
Podwodna misja
Leszek Wójtowicz
Piosenka populistyczna
Leszek Wójtowicz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca