Swing (wiersz)

Karol Kot


Pani myśli, że to koniec,
a to nie.
W mgnieniu oka zima
wycieka spod powiek
i już można wszystko.

 

Pani jest blisko
wiosennych roztopów

 

w kroczu
trzyma dwa kasztany,
chłopiec z zapałkami.
 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 26 marca 2011, 08:49
no! bo jeszcze trochę i trzeba by na ciebie nakrzyczeć :>

jakieś dzieło wszech czasów to to nie jest, aczkolwiek jak się temu przyjrzeć i zastanowić, można wyczytać historię ubogiej (zapałki) kobiety, która zbiera kasę na operację zmiany płci (kasztany), ponieważ już czuje się mężczyzną (chłopiec z zapałkami). natomiast wykonanie pomysłu pozostawia wiele do życzenia: "to koniec, a to nie", "już można wszystko" (nie wiem czy pamiętasz taką piosenkę z lat 90.: ooo-oooo mooogę wszystkoo :>) - to takie dwa słabe momenty, bo są zbyt ogólne i tak naprawdę można je wcisnąć wszędzie. a fajnie by było, gdyby niosły znaczenie, prawda?
zima - wiosna, roztopy po skostnieniu, bo w końcu znalazły się pomysły, to takie trochę jednak ryzykowne, w dość sztampowym chwycie wykorzystane.
Kundel 26 marca 2011, 15:56
A jak pani-zapałka i chłopiec-kasztan, to może poskładamy ludziki?
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 26 marca 2011, 17:56
pewnie, robienie małych ludzików może być - ale to już interpretacja twojego komentarza, a nie tekstu ;)
Kundel 27 marca 2011, 17:31
mylisz się
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 27 marca 2011, 22:13
bo nie trafiam w twoją wizję twojego tekstu?
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 27 marca 2011, 22:55
To ja tylko przypomnę myśl Junga, który uważał że dzieło przerasta autora. "To nie Goethe tworzy Fausta, ale Faust tworzy Goethego." Najprościej ujmując nie powinno się wymagać od autora interpretacji jego dzieła, ponieważ jest on instrumentem znajdującym się poniżej dzieła (sztuka jest mu wrodzona jako popęd, który go owładnął i czyni człowieka instrumentem; wyraża w nim wolę cel sztuki, a nie on sam). Dlatego też autor może się mylić. ;) Ale to odnośnie komentarzy. Do tekstu wrócę później.
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 27 marca 2011, 23:25
Z tego, co pamiętam, to Jung bardzo zawęził grupę takich autorów, nie każdy korzysta ze zbiorowej nieświadomości, więc chyba jednak trzeba uważać z przykładanie teorii do sytuacji. Ale zgadzam się, że autor może się mylić i może także wiele rzeczy nie dostrzegać. Spotkałam się ostatnio ze zdziwieniem autora, który dopiero po jakimś czasie zrozumiał, co napisał.
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 28 marca 2011, 01:22
Takie rzeczy, jak zdziwienie autora, objawiają się chyba tylko w poezji. I kiepskiej prozie.

A w której książce/tekście zawęził? Widocznie do tego nie dotarłem jeszcze. Nie wyobrażam sobie, aby ktoś został wykluczony ze zbiorowej podświadomości. Może martwi? :P
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 28 marca 2011, 09:25
"Psychologia i twórczość" - tam wyróżnił dwa bieguny dzieła: psychologiczny (powieści miłosne, obyczajowe, środowiskowe, kryminalne, przygodowe, poematy dydaktyczne, większość wierszy lirycznych, komedie, tragedie) i wizjonerski (tutaj już konkretne przykłady podał: "Pasterz" Hermasa, Dante, III część "Fausta", "Pierścień Nibelunga" Wagnera, poezja Blake'a, Nietzsche).
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 28 marca 2011, 09:44
Hmm. Mówimy o tym samym tekście - nie odebrałem tego jako zawężenia autorów, lecz jako przykłady.
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 28 marca 2011, 10:32
Przecież tam jest wyraźny podział :>
estel
estel 28 marca 2011, 13:02
Parsknęłam z powodu wyobrażenia. Bo najpierw mi się zdało, że widzę chlipiącą kobietę i potem zdałam sobie sprawę z powodu jej chlipania. Dwa kasztany i zapałka, Michał nooooo!
Kundel 28 marca 2011, 17:24
estel na prezydenta!
afronautix
afronautix 1 kwietnia 2011, 16:31
oryginalności brak. a Justynie gratuluję, że się tyle w tym tym doszukała.
Kundel 2 kwietnia 2011, 00:27
brak oryginalnosci tez jest oryginalnoscia
935 wyświetleń
przysłano: 25 marca 2011 (historia)

Kundel

32 Karków
18 tekstów 3 nagrania 80 komentarzy
1. ha 2. ha 3. ha

Inne teksty autora

Bruegel

Kundel, wiersz

Z cyklu niewidocznych

Kundel, wiersz

Lalapapa

Kundel, wiersz

Sługa szluga

Kundel, opowiadanie

Stary człowiek nie może

Karol Kot, dramat

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło