Literatura

Sen (wiersz)

Marcin Olszewski

Nie możesz zasnąć w złocistej pościeli

Gdy tworzę na ciemnym drewnie stołu

Oświetlona płomieniami serca i świec

Toczysz się jak kamień

 

Z brzegu na brzeg łoża

 

Organista w pasji zamkniętej w duszy i oczach

Podnosi oczy w ku mozaikom w szybach świątyni

Śpij kochanie. Noc zakochanych szaleńców trwa

Zapukam do drzwi twej duszy

 

Z gotowym dziełem

 

Jedyna, najważniejsza na świecie Inspiracjo!

Zatracać się w tobie, to spijać świadomie truciznę

Oczekując na śmierć, kiedyś tam

Lecz z uśmiechem na ustach

 

Skupiona twoja twarz nad przygodami snu

Nie widzi odrzucanych kart, płonących pomysłów

Spadających książek z biblioteki

Zaklęta moc spokoju. Bo tego potrzebujesz

 

Walczysz z koszmarami. Odganiam je słowem

Wtuleni w oparach mgły

Na pograniczu ciebie i mnie

Zaśnij. Okryję cię ciepłem oddechu

 

Zgaszone świece, dym z wiatrem uniósł myśli

Piszę wiersz pocałunkami na twej skórze

Śpij kochanie

Przynajmniej ty, skoro ja nie mogę

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


niczego sobie 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 9 grudnia 2023 (historia)

Inne teksty autora

Spacer w parku duszy
Marcin Olszewski
Skarb ocalenia
Marcin Olszewski
Jamioł
Marcin Olszewski
Jak znajdziesz czas
Marcin Olszewski
Anima
Marcin Olszewski
Korzenie
Marcin Olszewski
Droga wilka
Marcin Olszewski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca