Piękna noc (wiersz klasyka)

Johann Wolfgang Goethe

Porzuciłem chatki ściany,
Gdzie najmilsza moja mieszka:
Las tu ciemny, mgłą owiany,
Tłumi krok zarosła ścieżka.
Księżyc patrzy poprzez chmurę,
Zefir mu podaje skrzydła,
Brzozy przesyłają w górę
Najwonniejsze doń kadzidła.

Jak rozkosznie teraz czuję
Chłód, co zmysły me ożywia,
Jak ta cicha noc czaruje
I mą duszę uszczęśliwia.
Lecz oddałbym, mogę przysiąc,
Choćby to groziło zgubą,
Takich pięknych nocy tysiąc
Za noc jedną z moją lubą.




Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
2 563 wyświetlenia
przysłano: 6 czerwca 2009 (historia)

Johann Wolfgang Goethe

Inne teksty autora

Król Olszyn

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Rybak

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Król Elfów

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Kochająca pisze

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Król Olch

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło