Poeta (wiersz klasyka)

Rainer Maria Rilke

Umykasz, godzino, zanim cię złowię.
Rani skrzydłed ulotny cień.
Samotnemu: cóż mi po słowie?
na cóż mi noc? na cóż mi dzień?

Miłej, ani domu, o którym śnię,
niczego w życiu nie posiadam.
Wszystko, do czego się przykładam,
bogaci się na mnie i trwoni mnie.

(tłum. Adam Pomorski)




Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 428 wyświetleń
przysłano: 4 czerwca 2009

Rainer Maria Rilke

Inne teksty autora

( Gwiazdy, śpiący i duchy...)

Rainer Maria Rilke, wiersz klasyka

Samotność

Rainer Maria Rilke, wiersz klasyka

*** Każdemu daj śmierć jego własną, Panie ***

Rainer Maria Rilke, wiersz klasyka

Baudelaire

Rainer Maria Rilke, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło