Całe nasze mieszkanie... (wiersz klasyka)

Ernest Bryll

 

Całe nasze mieszkanie, to ździebełko ziemi

Które ujrzymy, gdy się uśmiechniemy

 

Całe nasze zaszczyty - motyl, co promieniem

Usiadł na czubku głowy, jak zniebowstąpienie

 

Cała nasza nadzieja jak liść oberwany

Co się po wietrze chyba od ściany do ściany


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 047 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Ernest Bryll

Inne teksty autora

Kantyczka

Ernest Bryll, wiersz klasyka

***

Ernest Bryll, wiersz klasyka

Cóż

Ernest Bryll, wiersz klasyka

Baranek

Ernest Bryll, wiersz klasyka

Z gitarą chłopcy idą

Ernest Bryll, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło