Literatura

Ona ma chwilę czasu (wiersz klasyka)

Ernest Bryll

 

 

Ona ma chwilę czasu, a więc sobie płacze
Bo w płaczu tak głęboko można odpoczywać
Twarz w nim zanurzyć, powieki obmywać
I w lustro patrzeć
 
Ona ma chwilę czasu a więc sobie płacze
Ostrożnie. Niech spod powiek wypłynie powoli
Szklany odprysk zmęczenia  co tak bardzo boli
Będzie inaczej
 
Ona ma chwilę czasu. Dziś po nocnej zmianie
I tramwaj się nie spóźnił. I w sklepie nie spała
Obiad ugotowała. W domu posprzątane
Więc zapłakała
 
W ciasnej łazience gęsto rozwieszone
Mokre koszule jak spocone ciała
A ona patrzy w lustro. Tak jak gdyby stała
Nad studnią i swej twarzy w głębinie szukając
Płakała
 
Jakie szczęście -dziś jest dozwolone
Patrzeć jak łzy spadają

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Ernest Bryll

Inne teksty autora

Kantyczka
Ernest Bryll
***
Ernest Bryll
Cóż
Ernest Bryll
Baranek
Ernest Bryll
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca