Literatura

Wyspa (wiersz klasyka)

Jonasz Kofta

Kiedy się szumem, tłumem, gwarem
Ludzkie skupiska ustokrotnią
Najdroższym na świecie towarem
Będzie samotność
Tęsknotą ciszy uciekamy
W bezludność wyspy, słońce południa
Lecz kiedy na niej zamieszkamy
Wyspa przestanie być bezludna
Przybędzie z nami trud i strach
Niewola dnia, historii schemat
Jak pięknie wiatr układa piach
Tam gdzie nas nie ma

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Medim
Medim 18 kwietnia 2018, 14:05
Natknęłam się na ten wiersz na egzaminie gimnazjalisty z polskiego i twierdzę że jest wspaniały
pimpek
pimpek 18 kwietnia 2018, 16:36
piękny wiersz
PukaBuka
PukaBuka 18 kwietnia 2018, 18:18
Ja tak samo! Czytałam go w kółko po napisaniu całego testu.
Dark
Dark 18 kwietnia 2018, 18:19
Też się natknąłem na ten wiersz dzisiaj na egzaminie
Weronika
Weronika 18 kwietnia 2018, 19:36
Dziękuję dzisiaj autorom egzaminu.
Ten wiersz jest cudowny.
Muka
Muka 18 kwietnia 2018, 19:57
Ojej now jestem sama!! :D ja też się w nim zakochałam
Anonimowa Gimnzajalistka
Anonimowa Gimnzajalistka 18 kwietnia 2018, 23:32
Również natknęłam się na powyższy wiersz na egzaminie i jestem nim absolutnie oczarowana! Nie mogę go wyrzucić z pamięci. :)
Natala
Natala 19 kwietnia 2018, 16:11
Zajebisty
Alex
Alex 22 kwietnia 2018, 19:51
Również napotkałam ten wiersz podczas egzaminu gimnazjalnego, bardzo prawdziwy i poruszający. :)
przysłano: 5 marca 2010

Jonasz Kofta

Inne teksty autora

Co to jest miłość
Jonasz Kofta
Trzeba marzyć
Jonasz Kofta
Ździebełko-Ciepełko
Jonasz Kofta
Czułość
Jonasz Kofta
Gdzie jesteś?
Jonasz Kofta
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca