Radość (wiersz klasyka)

Johann Wolfgang Goethe

Nad zdrojem w blasku słońca
Fruwa libella migocąca,
Ów motyl nadstrumienny,
To ciemny, to promienny,
Jak kameleon zmienny.
Czerwony i szafirowy,
Błękitny i szafirowy.
O, gdybym mógł ujrzeć z bliska
Barwy, którymi połyska.

Właśnie nadleciał- i w tej chwili
Na gałązeczce siadł u zdroju.
A tuś mi, motylu!
Teraz mam go na odległość ręki,
Widzę żałobnie ciemny błękit.
Tak ty rozszczepiasz radość twoją.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
2 810 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Johann Wolfgang Goethe

Inne teksty autora

Król Olszyn

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Rybak

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Król Elfów

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Kochająca pisze

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Król Olch

Johann Wolfgang Goethe, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło