Literatura

***(Wszelkim trudom...) (wiersz klasyka)

Sergiusz Jesienin

Wszelkim trudom pobłogosław, plonie!
Rybakowi - pełnego niewodu,
Oraczowi - by z pługiem i koniem
Chleb dobywał na lata bez głodu.

Wodę pije się z kubków i szklanek,
Z dzbanów można też sączyć wilgoci,
Gdzie się kłębi mgieł różanych zamęt,
Ciche brzegi nieustannie złoci.

Dobrze leżeć na zielonej trawie
I wpatrując się w błękit przeźroczy
Przypominać patrzące ciekawie
I zazdrosne, i czułe jej oczy.

Derkacz gwiżdże... słyszysz, gwiżdże derkacz...
To dlatego tak czyści się zdają
Ci, co żyją w prostocie serca
Brzemię trudu radośnie dźwigając.

Tylkom ja zapomniał, żem jest chłopem.
Teraz sam przyznaję się i kaję.
Widz próżniaczy, otom jest z powrotem
Wśród najmilszych pól i łąk, i lasów.

Jakby komuś za czymś biec ochota,
Jakby ktoś ojczyzny się wyrzekał.
To dlatego wzniósłwszy się nad błota
W sercu płaczą mi czajka i bekas.

1925
Anna Kamieńska

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Sergiusz Jesienin

Inne teksty autora

więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca