Literatura

*** Każdemu daj śmierć jego własną, Panie *** (wiersz klasyka)

Rainer Maria Rilke

Każdemu daj śmierć jego własną, Panie.
Daj umieranie, co wynika z życia,
gdzie miał swą miłość, cel i biedowanie.

Myśmy łupina tylko i listowie.
A wielka śmierć, którą ma każdy w sobie,
to jest ów owoc, o który zabiega

wszelki byt. Rosną dziewczęta dla niego
i wybuchają niby drzewo z lutni,
chłopcy chcą zmężnieć w tęsknocie okrutnej;
kobiety stają się powiernicami
wyrostków, co swych trwóg nie dzielą z nikim.
Dla niego trwa to, co jest tu ujrzane,
jak wieczne, mimo, że jest tylko cieniem -
i każdy, kto był twórcą, budownikiem,
światem dlań stawał się, ciepłym tchnieniem
owiewał, tajał, marzł. Światło skupione
w sercach i myśli biało rozżarzone
weszły w owego owocu okrągłość.-
Lecz twe anioły stadem ptaków ciągnąc
ujrzały: wszystkie owoce zielone.

wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
roon
roon 12 września 2017, 17:33
Autor apeluję do Stwórcy o śmierć pozbawioną ślepego losu, o świadomą śmierć, do której każdy wierzący tęskni, tymczasowy ziemski byt jest tylko epizodem życia. Niechaj więc zausznicy Wszechmogącego nie osądzają ludzi i nie podejmują decyzji za Niego.
przysłano: 5 marca 2010

Rainer Maria Rilke

Inne teksty autora

( Gwiazdy, śpiący i duchy...)
Rainer Maria Rilke
Poeta
Rainer Maria Rilke
Samotność
Rainer Maria Rilke
Baudelaire
Rainer Maria Rilke
Pantera
Rainer Maria Rilke
Pieśń miłosna
Rainer Maria Rilke
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca