Literatura

sonet 47 (wiersz klasyka)

William Shakespeare



Z sercem związało się teraz me oko;
Nawzajem świadczą dziś sobie grzeczności;
Gdy oko głodne jest twego widoku
Lub serce wzdycha żałośnie z miłości,
Miłego obraz oko na stół daje,
By stał się sercu ucztą wizerunek.
A czasem serce mym oczom podaje
Myśl o mym miłym jako poczęstunek.
Tak, przez twój obraz lub moje kochanie,
Nadal przebywasz przy mnie, choć daleki,
Gdyż uciec myślom mym nie jesteś w stanie,
Są zawsze przy mnie, lecz z tobą na wieki,
     Lub, jeśli usną, zbudzi oko moje 
     Me serce, ciesząc obrazem oboje.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Fanka
Fanka 19 kwietnia 2018, 23:06
bez sensu tłumaczenie
przysłano: 5 marca 2010

William Shakespeare

Inne teksty autora

Sonet XVIII
William Shakespeare
Sonet
William Shakespeare
sonet 75
William Shakespeare
43
William Shakespeare
89
William Shakespeare
Czy umrzeć mam?Czy uciec?
William Shakespeare
Hamlet; Być albo nie być
William Shakespeare
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca