Literatura

sonet 47 (wiersz klasyka)

William Shakespeare



Z sercem związało się teraz me oko;
Nawzajem świadczą dziś sobie grzeczności;
Gdy oko głodne jest twego widoku
Lub serce wzdycha żałośnie z miłości,
Miłego obraz oko na stół daje,
By stał się sercu ucztą wizerunek.
A czasem serce mym oczom podaje
Myśl o mym miłym jako poczęstunek.
Tak, przez twój obraz lub moje kochanie,
Nadal przebywasz przy mnie, choć daleki,
Gdyż uciec myślom mym nie jesteś w stanie,
Są zawsze przy mnie, lecz z tobą na wieki,
     Lub, jeśli usną, zbudzi oko moje 
     Me serce, ciesząc obrazem oboje.

przysłano: 5 marca 2010

William Shakespeare

Inne teksty autora

Sonet XVIII
William Shakespeare
Sonet
William Shakespeare
sonet 75
William Shakespeare
sonet 87
William Shakespeare
sonet 5
William Shakespeare
sonet 85
William Shakespeare
sonet 81
William Shakespeare
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca