Literatura

* * * (Nadzieja lśni jak słomy ździebełko..) (wiersz klasyka)

Paul Verlaine

Nadzieja lśni jak słomy ździebełko w stodole. Czemu lękasz się osy, szalonej swym lotem? Patrz, słońce zawsze prószy w szczelinie gdzieś złotem. Gdybyś się zdrzemnął, łokcie oparłszy na stole? Biedaku mój, tej wody choć wypij, źródlana, Zimna. Śpij potem. Widzisz, jam z tobą, zbądź trwogi. Pieszczotami otoczę twej drzemki sen błogi I będziesz, jak dziecina, nucił, kołysana. Południe bije. Oddal się, przez litość, pani! Śpi. Dziwna, że stąpanie kobiety tak rani Mózg nieszczęsnych biedaków, dzwoniąc o ich głowę. Południe bije. Skropić kazałem w pokoju. Śpijże, śpij! Nadzieja lśni jak kamień w wyboju. Ach, kiedyż znowu róże zakwitną wrześniowe? tłum. Stanisław Korab - Brzozowski

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Paul Verlaine

Inne teksty autora

BEAMS
Paul Verlaine
Biografia Paula Verlaine
Paul Verlaine
CRIMEN AMORIS
Paul Verlaine
Dobra pieśń
Paul Verlaine
DOBRA PIOSENKA
Paul Verlaine
Faun
Paul Verlaine
GREEN
Paul Verlaine
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca