Z listów do Marka. Powrót.

Pojęcia nie są ostateczne, podobnie jak my. Dotąd

kryłem się przed burzą pod Twoimi słowami, karmiłem się

nimi tak długo, aż pożarłem sumienie. Wtedy zamilkłeś.

Dziś w pałacu nie ma już króla i nie jest to moja wina. Wiem tylko,

że przyjdzie czas, gdy wierność rozmyje się w słowach, a wtedy

nie pozostanie Ci już nic prócz wiary w to, że Boga

nie ma.