Trzy strofki (wiersz klasyka)

Norwid Cyprian Kamil

Nie bluźń, żem zranił Cię lub jeszcze ranię,
Bom Ci ustąpił na mil sześć tysięcy;
I pochowałem łzy me, w Oceanie,
Na pereł więcéj...!

I nie myśl, jak Cię nauczyli w świecie
Świątecznych-uczuć świąteczni-czciciele,*
I nie mów, ziemskie iż są marne cele
Lecz żyj raz przecie...!

I myśl gdy nawet o mnie mówić zaczną
Że grób to tylko, co umarłe, chowa;
A mów... że gwiazda ma była rozpaczną,
I bywaj zdrowa...




wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 353 wyświetlenia
przysłano: 4 czerwca 2009

Norwid Cyprian Kamil

Inne teksty autora

Czasy

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Daj mi wstążkę błękitną...

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Bema pamięci żałobny-rapsod

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Fortepian Chopina

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Jesień

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło