Literatura

Raduj się, czyli... (wiersz klasyka)

Adam Asnyk

Raduj się, Chłopcze, iż nie żyjesz
w czasach
gdzie o kromkę chleba walka zażarta
gdzie o koc do okrycia konflikty i spory.

Ty, Chłopcze, musisz ledwo
dzień dobrze przeżyć,
Raduj się, Chłopcze, iz nie żyjesz w czasach
gdzie za dnia umrzeć mozna było.

Naucz się Módl się żyj i Umieraj
a nade wszystko
raduj się, Chłopcze, iż nie żyjesz w czasach
gdzie nauka, modlitwa zakazane były
            pasja i twórczość wyśmiewane były
            życie stracić można było
             na brak śmierci nikt nie narzekał

Raduj się, Chłopcze, iż nie żyjesz
w czasie,
gdy chłopców w wieku twoim zabijno
za głoszenie prawdy

Raduj się, Chłopcze, iż nie żyjesz w czasach,
Raduj się, Chłopcze, iż nie ma tych czasów

Lękaj się, Chłopcze, że czasy mogą nadejść


                                                                                  2007

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Adam Asnyk

Inne teksty autora

Do młodych
Adam Asnyk
Dwa spotkania
Adam Asnyk
Daremne żale
Adam Asnyk
Zranionym sercom..
Adam Asnyk
Na śniegu
Adam Asnyk
Na zgon poezji
Adam Asnyk
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca