[NIEZNAJOMEJ, DALEKIEJ - NIEZNANY, DALEKI] (wiersz klasyka)

Adam Mickiewicz

 

Nieznajomej, dalekiej - nieznany, daleki,

Kiedy nas jeszcze dalej wyrok chce rozegnać,

Posyłam, by cię razem poznać i pożegnać,

Dwa wyrazy; "Witam cię!", "Bądź zdrowa na wieki!"

Tak przechodzeń zbłąkany w alpejskim parowie,

Pieśnią chce nudnej drodze przyczynić wesela;

A kiedy nie ma komu śpiewac serce wdowie,

Śpiewa piosnkę kochance swego przyjaciela;

 

Lecz nim piosnkę przypędzą echo ku jej stronie,

Może już podróżnego wieczny śnieg pochłonie.

Dla Ludwiki przyszłej Chodźkowej
pisałem w godzinę po otrzymanyn
rozkazie oddalenia się z Polski.
R. 1824. D. 22 Oktobra


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
2 484 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Adam Mickiewicz

Inne teksty autora

Dobranoc

Adam Mickiewicz, wiersz klasyka

Romantyczność

Adam Mickiewicz, wiersz klasyka

Oda do Młodości

Adam Mickiewicz, wiersz klasyka

Pielgrzym

Adam Mickiewicz, wiersz klasyka

Nad wodą wielką i czystą...

Adam Mickiewicz, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło