Literatura

Kto zawsze tylko żył w pustyni... (wiersz klasyka)

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

 

Kto zawsze tylko żył w pustyni,

niechaj nikogo ten nie wini,

że nie podniosą się rozpacze

i tylko nad nim kruk zakracze.

 

Kto się nie imał ludzkiej sprawy

ani się wcielał w ból ich krwawy,

niech nie narzeka ten spod ziemi,

że ludzie nad nim idą niemi.

 

Kto kochał tylko wichr i skały,

od skał i wichru li ma prawo

żądać, aby go żałowały,

kiedy pod zimną legnie trawą.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Inne teksty autora

Lubię, kiedy kobieta...
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
tomik Nie wierzę w nic
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
Podczas wiatru z Tatr
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
Marsz zbójecki ze Skalnego Podhala
Kazimierz Przerwa- Tetmajer
Ja, kiedy usta
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
A kiedy będziesz moją żoną
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
II-
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca