Literatura

XV (wiersz klasyka)

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

 

Jedno mam tylko pragnienie: rozkoszy,

bo rozkosz tylko wiedzę ćmi i zgłusza,

energię myśli gnie, zadumę płoszy,

a nieszczęśliwa jest ważąca dusza.

 

Ważyć, czuć, myśleć, wiedzieć - równocześnie

pojmując całą bezmoc swojej woli

i widząc, że chcieć to jest marzyć we śnie:

jest to, co chyba najbardziej nas boli.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Inne teksty autora

Lubię, kiedy kobieta...
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
tomik Nie wierzę w nic
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
Podczas wiatru z Tatr
Kazimierz Przerwa - Tetmajer
Marsz zbójecki ze Skalnego Podhala
Kazimierz Przerwa- Tetmajer
Ja, kiedy usta
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
A kiedy będziesz moją żoną
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
II-
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca