Literatura

Ziemia rodzinna (wiersz klasyka)

Władysław Bełza

Całem mem sercem, duszą niewinną,
Kocham te świętą ziemię rodzinną,
Na której moja kołyska stała,
I której dawna karmi się chwała.
Kocham te barwne kwiaty na łące,
Kocham te łany kłosem szumiące,
Które mię żywią, które mię stroją,
I które zdobią Ojczyznę moją.
Kocham te góry, lasy i gaje,
Potężne rzeki, ciche ruczaje;
Bo w tych potokach, w wodzie u zdroja,
Ty się przeglądasz Ojczyzno moja,
Krwią użyźniona, we łzach skąpana,
Tak dla nas droga i tak kochana!

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
maki
maki 22 pazdziernika 2018, 13:45
piękny wiersz
Sonia
Sonia 29 pazdziernika 2018, 18:44
Super
aguś
aguś 31 pazdziernika 2018, 15:25
będę to recytowała na konkursie recytatorskim.
Ren
Ren 1 listopada 2018, 10:29
A tam nie ma być w jednym wersie: "i której dawna karmi mię chwała"? Bo na innych stronach jest "mię" a nie "się". Piękny wiersz, też się właśnie uczymy go z synem na konkurs :)
Władysław bełza
Władysław bełza 1 listopada 2018, 15:20
dziękuje że mój wiersz został tu napisany (:
Usunięto 1 komentarz
przysłano: 5 marca 2010

Władysław Bełza

Inne teksty autora

Motyl
Władysław Bełza
Husarz
Władysław Bełza
Latawiec
Władysław Bełza
Mały wojak
Władysław Bełza
Małpka
Władysław Bełza
Małe piekło
Władysław Bełza
Mała gosposia
Władysław Bełza
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca