Literatura

Niebo się zniża - Chmury pełne gróźb (1075) (wiersz klasyka)

Emily Dickinson

Niebo się zniża - Chmury pełne gróźb.
Wędrowny Płatek Śniegu,
Nim da się podnieść wzdłuż zamarzłych Bruzd,
Pyta, co będzie miał z tego -

Wiatr przez cały dzień zawodzi o swoich
Krzywdach, upokorzony -
Natura, jak my, czasem się pozwoli
Zobaczyć bez Korony.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca