Literatura

skała (wiersz)

Jaro

oszukany bez reszty

zaszczute słowa 

przetarta twarz 

mokre oczy z niedowierzania

w świecie podłości

 

smutek

zagościł w sercu pełnym z miłości

jak sen na bolące kości

 

dość drogi zaszedł za daleko

napił się wody obmył donie

nie z mojej winy lud się podli

 

kapłani jak bogowie może i wyżsi 

w purpurach hodują kłamstwo

w kielichach grzech przepala wnętrze 

chore sumienie na ołtarzach cieniem

 

kierunkiem prawdy pukam do drzwi

otwórz przebacz nakarm spragnioną duszę

nigdy więcej korony ciernistej na czole 

krzyż ocieka czerwienią niewinnej boskiej krwi

 

za nas za świat podły od korzeni drzew

jak skała niezmienny zatrzymany czas 

w kroplach rosy widzę twarz 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 29 listopada 2015 (historia)

Inne teksty autora

Nigdy
Yaro
maj
Yaro
rozbitek
Yaro
Drzwi
Yaro
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca