20 lat Wywroty

nasz ponury świat (wiersz)

Yaro

Nasz świat ponury i nudny
niestety technologia zabija psyche
laptopy i smartfony w uszach dziurki
słuchawki światłowód i komórki 

 

gdy jeszcze w podstawówce
biegiem z klatki przed blok na podwórko
wpojona miłość do gry w piłkę
 lecz wszyscy kumple na fejsbuku 

 

za blokiem była ławka na niej siadałem 
 odpoczynek rozmowy po świt  
zebrane  myśli przelewałem na papier 
obok na trzepaku wisieć głową w dół spadałem

 

życia spróbować jak pragnienie lecz nie z umiarem 
czerpałem garściami zamiast łyżeczką od herbaty
ojca słuchać nie podobne do mnie
komandos wiedział wiele dawał baty
dawał dobre rady na własnym przykładzie 
miał kilka wad jedną było piwsko
kładłem lagę na wszystko

 

za młody młode koty tłuste oczy
wytarte spodnie zdarte kolana 
pryszczaty dojrzeć szybko jak inni wszyscy 
rówieśnicy pierwsze fajki zioło konflikty 
zabójcze pomysły brodzić z prądem 
zajadać się  wstydem patrzyły na mnie dziewczyny 
kochałem je jak my wszyscy

 

głodni życia umieraliśmy by rano powstać 
feniksy z prochu ziemi my solą w oku

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
0
bardzo dobry
1
wyśmienity
wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Konrad Koper 8 listopada 2018, 21:59
Bardzo mądry, końcówka zaskakuje !
Konrad Koper 8 listopada 2018, 22:00
Oceń mój !!
rss
82 wyświetlenia
przysłano: 8 listopada 2018 (historia)
Yaro

Yaro

42 lata od Mikołaja Reja
1102 teksty 1 pracę graficzną 527 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora

Leonardo

Yaro, wiersz

czarnowidz

Yaro, wiersz

dla Kasi

Yaro, wiersz

jestem słaby

Yaro, wiersz

woła cię na pustyni

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło