do wolności wyswobodził

"czas odróżnić
łaskę od łachy"................................to

reszta nic nie daje

bo nie tirówka

widać rzecz............................ci znana

dobrze, że w ogóle coś widać

hmmm..., no to pięknie.:))

"ale miechacz parsknął na widok
pęczniejącego wytrzeszczu " Byłaby to fenomenalna onomatopeja, ilustrująca "zgrzyt żelaza po szkle", ale nie jest;p Błagam, zrób coś z tym, bo kakofonicznie brzmi:)

Poza tym widać, że trzymasz wiersz w ryzach,a to już dużo. Ni będę się na siłę przyczepiał. Bardzo dobre ostatnie pięć wersów.

dobrze, że nie ma na Wywrocie liczb wyświetleń, bo bym za psychotkę została uznana:D

Nie wiem, czy nie ma;] Kiedy byłem na opiece, takie statystyki istniały:D Ale to chyba odnośnie tekstów konkretnych;p

dla mnie są tu momenty na plus, ale są też momenty na minus;
np: "pęczniejącego wytrzeszczu dziecka witającego lądujący spodek" - ten wers jest dla mnie wyjątkowo językołomny i powoduje problemy z wyobraźnią. już samo lądowanie spodku jest dość dziwne, a do tego dziecku wytrzeszcz mu pęcznieje i jeszcze chce te ufoludy witać, choć mnie się wydaje, że jak ma wytrzeszcz to jest zszokowane i witać by jednak nie chciało.
i przejście ze spodku do Boga, nie ogarniam chyba ;)

natomiast są też takie hasełka, jak "bo mi w czas nadmuchano", "czas odróżnić/ łaskę od łachy", które sprawiają, że w tekst chce się wnikać.

hasełka?... dobrze, że nie jasełka... :)