Sen o Parmie (wiersz)

Tomasz Kucina

Ruch powietrza
Ciemna smuga z papierosa
Smak rasowej kawy,


Gdy się taplam w Twoich włosach
Sny się wstydzą jawy

 

Odziwiałem
Twoim ciałem, regularnym
W śnie posłanym – z satyn poszew,
Z włoskiej Parmy

 

Brzask się budzi
Żółtym pachniesz parmezanem
Z mantuańskiej lady,


I się śmiejesz, blaskiem planet,
A ja taki blady

 

Zakochany
W Twojej cerze, muślinowej
Zastygnąłem niczym posąg,
Marmurowy

 

Jak cudownie


Twoja szyja z uwielbieniem
Drży w płomieniu lawy,


Sen lubieżny, wzorów drżeniem,
Już popadłem w nawyk

 

Cukierkowy
Mdły aromat, kałamarnic
Koi nozdrza, tak - to jest sen,
Z włoskiej Parmy. 

 

http://humanoidtk.blog.pl

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
1
bardzo dobry
1
wyśmienity
wyśmienity– 2 głosy

284 wyświetlenia
przysłano: 13 stycznia 2017
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
21 tekstów

Inne teksty autora

Ike

Tomasz Kucina, wiersz

Towarzystwa wzajemnej adoracji

Tomasz Kucina, wiersz

Kraina Sambhala

Tomasz Kucina, wiersz

Czarnoniebieskie merloty

Tomasz Kucina, wiersz

Demeter

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło