Sen o Parmie (wiersz)

Tomasz Kucina

Ruch powietrza
Ciemna smuga z papierosa
Smak rasowej kawy,


Gdy się taplam w Twoich włosach
Sny się wstydzą jawy

 

Odziwiałem
Twoim ciałem, regularnym
W śnie posłanym – z satyn poszew,
Z włoskiej Parmy

 

Brzask się budzi
Żółtym pachniesz parmezanem
Z mantuańskiej lady,


I się śmiejesz, blaskiem planet,
A ja taki blady

 

Zakochany
W Twojej cerze, muślinowej
Zastygnąłem niczym posąg,
Marmurowy

 

Jak cudownie


Twoja szyja z uwielbieniem
Drży w płomieniu lawy,


Sen lubieżny, wzorów drżeniem,
Już popadłem w nawyk

 

Cukierkowy
Mdły aromat, kałamarnic
Koi nozdrza, tak - to jest sen,
Z włoskiej Parmy. 

 

http://humanoidtk.blog.pl

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
1
bardzo dobry
2
wyśmienity
wyśmienity 3 głosy

612 wyświetleń
przysłano: 13 stycznia 2017
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 43 teksty 3 komentarze

Inne teksty autora

Da..da..izm, [turpistyczny]

Tomasz Kucina, wiersz

La Belle Ferronière

Tomasz Kucina, wiersz

CERN

Tomasz Kucina, wiersz

Historie alternatywne

Tomasz Kucina, wiersz

Wyobrażenie Buffalo

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło